วันนี้สอบวันสุดท้ายเรียบร้อย ดีจัยจัง แต่ยังไงก็ต้องเตรียมอ่าเอนทรานส์อีก ชักขี้เกียจแล้วนะเนี๊ย

อุตส่าห์ลงทุนไปเซ็นทรัล ปิ่นฯ เพื่อซื้อการ์ตูน ดันไม่มีการ์ตูนออกซักเล่ม........เซ็ง

เข้าหัวเรื่องดีก่า วันนี้ไปอ่านหนังสือ เรื่อง 100 First Garden Plant อะไรทำนองนี้ที่หอสมุดมหาลัยมา

เจอ เจ้าดอก บลูเบลนี้ล่ะ ก็มันน่ารักดีก็เลยกลับมาเซิร์จหาในเนตที่บ้าน เซิร์จแล้วก็เอามาลงบลอคตัวเองซักหน่อย^^

เราก็แปลมาอ่ะนะ บอกไว้ก่อนอาจกุกกักผิดถูกไปบ้างอย่าว่ากันล่ะ

บลูเบล พบทั่วไปในบริเทน(UKน้อ) แต่ค่อนข้างหายากในยุโรป
ใบของบลูเบลค่อนข้างหนา เพื่อป้องกันต้นของมันจากการถูกกระต่ายกิน นึกภาพกระต่ายแทะบลูเบลสิ.....น่าร๊าก >w<
บลูเบลมีชื่อหลายชื่อ อย่าง ไฮยาซินป่า, Ring O Bell, Wood Bell และก็ Hare Bell ( Hare แปลว่ากระะต่าย ได้ชื่อนี้เพราะกระตายชอบกินรึเปล่า o.O แหะๆ ไม่รู้นะ มั่วนะจ๊ะ -_-
เพื่อให้ดูเป็นวิชาการหน่อยก็จะบอกชื่อวิทยาศาสตร์ด้วย Hyacinthoides non-scripta อ่านเอาเองนะ
บลูเบลขึ้นทั้งตามป่า ทุ่งหญ้า และหน้าผาด้วย แต่ก็พบอยู่ตามสวนในบ้านด้วยเหมือนกัน

เพราะโดนขโมยเอาหัวจากในป่า ยังงี้ถ้าบลูเบลในป่าสูญพันธุ์ แล้วกระต่ายทำไงอ่ะ (นอกเรื่อง)

มีอีกพันธุ์

Royal Bluebell หรือ Australian Bluebell

ชื่อของเจ้าดอกไม้อันนี้มาจาก ลักษณะพิเศษของมัน ดูเอาจิมันสวยดีนะ และก็มีใบสีเขียวเข้มมันวาว
ส่วนใหญ่ก็มีอยู่แต่ในที่ที่ค่อนข้างเย็นอย่างAustralia อ่ะนะ มีกฎหมายคุ้มครองด้วย(โอว....หรู) ก็เลยไม่สูญพันธุ์

ปลูกโดยใช้เมล็ดแล้วก็อายุสั้นด้วย(บนดินนะ อายุยาวอยู่ในดิน... ฮา)

อันนี้เป็นพันธุ์อิงลิช ^^

ขอโทษที่เนื้อหามีไม่มาก......เราขี้เกียจแปลน่ะ

แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้ >>>>>>>มาคุยเรื่องเพลงคลาสสิคกัน Canon in D major และอื่นๆ จ้า